In week 17  praat de Tweede Kamer over een wet die de keuzevrijheid van mbo’ers inperkt. Alleen als ze voor een ‘verwante’ opleiding kiezen, mogen ze ongehinderd doorstromen. Anders moeten ze eerst een selectieprocedure doorstaan. Zo willen hogescholen de hoge uitval van mbo’ers tegengaan.

Maar op 16 april berichte het Hoger Onderwijs Persbureau dat het uitgangspunt niet klopt. Mbo’ers die van studierichting veranderen, doen het soms zelfs beter dan mbo’ers die voor een verwante opleiding kiezen. Mbo’ers stoppen vaker dan andere studenten in het eerste studiejaar, maar halen uiteindelijk bijna even vaak hun diploma als havisten.

‘Ik zie geen enkele reden om de keuzevrijheid van mbo’ers in te perken”, reageert Paul van Meenen van D66. “Het lijkt me een vreemde keuze als een mbo’er van zorg & welzijn doorstudeert bij hbo-techniek, maar het leidt kennelijk niet tot grote problemen. Hogescholen moeten aankomende studenten vooral goed voorlichten.’

‘Het is symboolpolitiek’, oordeelt SP-kamerlid Jasper van Dijk. ‘Wat ik onthullend vind is dat er geen goed onderzoek naar is gedaan. We hoeven helemaal geen drempels op te werpen voor mbo’ers die in het hbo naar een andere sector overstappen. Er is alle reden om dit punt aan de orde te stellen en desgewenst uit de wet te halen.’

Inderdaad waren de cijfers nieuw voor de MBO Raad en ook de HBO-raad leek er niet van op de hoogte. Het ministerie baseert zich op ‘onderzoek’ van de Onderwijsraad, maar ook die heeft de cijfers er niet op nageslagen en noteerde alleen dat hogescholen mbo’ers van niet-verwante opleidingen willen kunnen weren.

Pieter Duisenberg van regeringspartij VVD vindt dit laatste moeilijk te geloven. Ze zullen andere informatie hebben, vermoedt hij. Er is volgens hem weinig reden om het wetsvoorstel te veranderen. ‘De uitval onder mbo’ers is nu te hoog. Deze aanpak vind ik erg redelijk. Voor havisten en vwo’ers gelden nadere vooropleidingseisen en die gaan nu ook gelden voor mbo’ers.’ Bovendien kunnen hogescholen de mbo’ers nog altijd toelaten, ook als ze van niet-verwante opleidingen komen. ‘Alleen het toelatingsrecht vervalt dan. Dat is het enige.’

De PvdA vindt de nieuwe informatie interessant en wil er meer over weten. ‘Een politiek oordeel heb ik nog niet’, zegt sociaal-democraat Mohammed Mohandis. ‘Zelf heb ik wel gezien dat een overstap voor sommige mbo’ers moeilijk is. Maar deze cijfers maken het interessant.’

Zo kijkt ook oppositiepartij CDA er tegenaan. ‘We willen graag hogere eisen voor studenten die instromen in het hoger onderwijs, want de uitval van mbo’ers is wel zorgelijk. Maar de vraag is: op welke manier gaan we hogere eisen stellen? Het lijkt logisch om naar verwante en niet-verwante opleidingen te kijken, maar als dat weinig zin heeft, moeten we iets anders verzinnen. Denk bijvoorbeeld aan summer schools, waarin mbo’ers zich kunnen bijspijkeren voordat ze aan een hbo-opleiding beginnen. Overigens kan elke generieke maatregel onrecht doen aan individuele talenten. We moeten voldoende aandacht houden voor de mensen die het wel kunnen.’

PVV-kamerlid Harm Beertema kijkt er totaal anders tegenaan. ‘Het is juist heel zorgelijk als het niet uitmaakt of mbo’ers aan een verwante of niet-verwante hbo-opleiding beginnen. Dat is een teken van de erosie van het hoger beroepsonderwijs. Het hbo heeft zich naar beneden aangepast aan het niveau van de instroom. Dat kon gebeuren omdat er geen enkele objectiveerbare eindnorm is voor hbo-opleidingen. Daarom pleiten wij voor kernvakken met landelijke examens in het hbo.’

bron: dub.uu.nl

Als docent ben je gewend dat er vaak over je gesproken wordt. En misschien vind je wel dat jezelf te weinig gehoord wordt. Daar kun je nu zelf verandering in brengen in het eerste Docentendebat toernooi. Een toernooi waarin je niet alleen je kwaliteiten in het debat kan meten met die met andere docenten, maar waar je ook kan laten zien dat je weet hoe je jouw argumenten kan uitdragen. Docenten uit het VO en MBO kunnen zich in teams van 3 opgeven. Zij vervullen de rol van voorstanders, tegenstanders en rechters. De jury bestaat uit professionele debattrainers.

Het toernooi zal bestaan uit twee delen: een ochtend met een 2-urige workshop in debattechnieken van het Nederlands Debat Instituut en een middag vol debatten, met een uiteindelijke winnaar. Het toernooi kan gezien worden als bijscholing (u betaalt cursusgeld, ontvangt een certificaat en het kan opgenomen worden in het lerarenregister).

Meer weten? Stuur dan een mail naar info@bvmbo.nl.

De voorpagina opent dit keer met het langverwachte antwoord van minister Bussemaker op de invulling van de onderwijstijd. De strekking: een school mag afwijken van de urennorm, mits ze kan aantonen dat de kwaliteit van het onderwijs voldoende is. Gaat deze versoepeling ver genoeg? De MBO•krant legde deze vraag voor aan diverse partijen. ‘Leren is meer dan lesstof ontvangen in een klaslokaal, het is ook toepassen, ontdekken, ervaren’.

Ook op de voorpagina: een uitgebreid interview met Bussemaker. Wat spreekt haar aan binnen het mbo? Wat is haar ambitie? En welke rol spelen mbo-docenten daarbij? ‘Het docentschap is een vak op zich. Wie niet over de juiste papieren beschikt, moet zich bijscholen’.

Verder veel aandacht voor het lerarenregister. De MBO•krant zet de feiten op een rijtje en sprak met Rob Schrijver, docent en projectleider van één van de pilots in het mbo om het lerarenregister vlees op de botten te geven. ‘Al die horecagelegenheden die van Rob Geus en zijn Smaakpolitie een sticker krijgen, plakken deze direct op de voordeur. Zij zijn ook niet bang: kom maar op, ik heb niets te verbergen… Die houding moeten wij ook aannemen.’

Daarnaast vind je in het nieuwe nummer van de MBO•krant de gebruikelijke mix van praktijkverhalen (o.a. een interview met de winnaars van de Nationale Innovatieprijs Beroepsonderwijs en een artikel over passend onderwijs), ontwikkelingen (Taal en Rekenen, kwalificatiedossiers, examens et cetera), handige instrumenten en inzichten.

De MBO•krant. De focus op jouw vakmanschap.

De MBO•krant wordt op veel scholen gratis verspreid. Maar wist je dat je de krant ook op je thuisadres kunt ontvangen? Mail dan een e-mail naar info@mbodiensten.nl en ontvang zes maal per jaar je eigen MBO•krant op de deurmat. Een abonnement kost slechts € 25 per jaar.

‘De basis op orde, de lat omhoog’: de ambities en doelstellingen van het Actieplan Focus op Vakmanschap zijn helder. Overal in Nederland zijn scholen in het mbo bezig met verbetertrajecten om de voorgestelde maatregelen uit het Actieplan waar te maken. Maar hoe zorg je nu dat verbeteringen en veranderingen echt beklijven? Dat ze gedragen worden door de mensen waar het om gaat: de docenten en praktijkbegeleiders? Beter nog: dat die mensen op de  werkvloer – de onderwijsteams – zelf aan de basis staan van een verbetertraject?

Grote belangstelling
Een van de middelen om duurzame onderwijsverbeteringen in teamverband te realiseren, is de door MBO 2010 ontwikkelde methode MBObeter. Vooropgesteld: MBObeter is al ontwikkeld en in gebruik genomen voor er sprake was van Focus op Vakmanschap. Maar de methode leent zich ook prima om gestalte te geven aan de maatregelen uit het Actieplan. De belangstelling voor de lightversie van de MBObeter methode is in ieder geval groot. De eerste bijeenkomst waarop het handboek werd gepresenteerd was zo snel volgeboekt dat MBO Diensten in februari en in het voorjaar extra bijeenkomsten organiseert.

Informatiebijeenkomst
De eerste informatiebijeenkomst over MBObeter light is kleinschalig van opzet. In een knusse zaal van MBO15 in Ede hebben zo’n twintig aanwezigen alle ruimte om vragen te stellen aan Joris van de Lindeloof (Plus Delta Onderwijs en auteur van het boek) en Gijs Vlieland en Klaas Kuin van het ID College. Van de Lindeloof neemt de aanwezigen stap voor stap mee door de verschillende fasen van het verbetertraject die in het handboek worden besproken. Vlieland en Kuin vertellen vervolgens over hun ervaringen in de praktijk.

Nut en noodzaak
Van de Lindeloof schetst eerst de aanleiding voor de verkorte versie van de MBObeter methode. ‘In 2010 heeft MBO 2010 samen met Plus Delta Onderwijs de MBObeter methodiek ontwikkeld. Dat was een vertaling van de Lean Six Sigma
methode voor het onderwijs. De methode is er met name op gericht om verbeterplannen van onderaf te ontwikkelen: met inzet van het team zelf, zodat er genoeg draagvlak is voor dit soort trajecten. Een jaar later heeft MBO 2010 een expertteam samengesteld om scholen en onderwijsteams te ondersteunen bij het verbeteren van (zeer) zwakke opleidingen, onder andere met gebruik van de methodiek van MBObeter.’

Sneller naar verbetering
‘We zagen enerzijds dat er nog te weinig verbetertrajecten werden gestart. Wellicht was het volledige handboek toch niet praktisch genoeg. En anderzijds zijn (zeer) zwakke opleidingen het meest gebaat bij oplossingen die op korte termijn kunnen worden geïmplementeerd. Daarom hebben we een verkorte MBObeter route ontwikkeld – MBObeter light –, een zeer praktisch en snel te doorlopen traject met inzet van een beperkt aantal uren.’

Plan van aanpak
Met behulp van filmpjes, praktijkvoorbeelden en anekdotes loodst Van de Lindeloof ons vervolgens door het handboek. Opmerkingen die eruit springen: ‘Doe het met de mensen om wie het gaat: de docenten.’ ‘Als projectleider ben je vooral
procesbegeleider: het gaat niet om jouw oplossing, maar om het begeleiden van anderen naar hun oplossing.’ ‘Zorg voor goede data.’ ‘Cluster en prioriteer de oorzaken van een probleem, zodat je een compact plan met focusgebieden krijgt.’ Uitgangspunt van MBObeter light: in slechts negen sessies van zo’n twee uur, met vier tot zes medewerkers en een looptijd van twee tot drie maanden doorloopt een onderwijsteam vier fasen. Van probleemdefiniëring tot verbeterfase, met een concreet plan van aanpak als resultaat (zie kader: MBObeter light in het kort).

Praktijkverhaal
Voor het praktijkverhaal van het ID College is helaas niet zoveel tijd. De heren Vlieland en Kuin hebben beiden een  MBObeter light traject doorlopen, voor de kappersopleiding en voor de opleiding tot schoonheidsspecialist. Hun tips: onderschat de voorbereidingstijd niet, benut de aanwezige data nog beter en stel ook anderen buiten het team periodiek op de hoogte van de aanpak en vorderingen. Over de grootste succesfactoren van de methodiek zijn beiden stellig: ‘De samenwerking met het team is heel waardevol. En dit traject geeft focus: je bekijkt heel gericht wat er beter kan en  verbindt daar concrete acties aan.’

MBObeter light in het kort
MBObeter light is een praktische handleiding waarin stapsgewijs wordt beschreven hoe je met het onderwijsteam kunt komen tot duurzame verbetering van het onderwijs. Het handboek is in het algemeen bruikbaar bij het verbeteren van
repeterende processen zoals onderwijs (lessen, begeleiding, BPV) en ondersteunende processen (administratie, verzuimregistratie). Het is een analyse-instrument dat ingezet wordt wanneer onbekend is waardoor problemen worden veroorzaakt. Via vier fases – definiëren, meten, analyseren en verbeteren – komen deelnemers tot een plan
van aanpak met concrete verbeteracties. MBObeter light is uitermate geschikt om de volgende doelstellingen
te bereiken:
• Het verbeteren van de kwaliteit van een opleiding;
• Het verhogen van de studenttevredenheid;
• Het verbeteren van het rendement van een opleiding;
• Het verbeteren van onderwijsprocessen en ondersteunende processen.

Het handboek MBObeter light en de bijbehorende werksjablonen zijn te vinden op www.mbobeter.nl

Bron: de MBO•krant 25 (februari 2013)

Het idee is simpel: zet zes tot negen mbo-instellingen zeswekelijks bij elkaar en laat hen praten over hun invulling van de maatregelen uit Focus op Vakmanschap. De gesprekspartners in dit gebruikerspanel zijn steeds dezelfde: de  verantwoordelijken binnen de organisatie voor de voorbereiding en implementatie van het Actieplan. Om snel op een praktisch niveau te komen, nemen de vertegenwoordigers elke keer iemand mee die het beleid naar de praktijk vertaalt. Geeft een ROC een slimme invulling aan de entreeopleiding? Dan geeft een ontwikkelaar van deze opleiding – een opleidingscoördinator, een docent – een presentatie. Kennisdeling over deze koppeling van beleid aan praktijk is van groot belang, weet ook Ellemiek Etman, projectleider bij MBO15 en begeleidster van de Focusgroepen. ‘De eerste Focusgroep is pas vijf keer bij elkaar gekomen. Toch zijn er al opbrengsten die we breed gaan uitzetten. Het is beslist geen praatgroepje: hier wordt serieus gewerkt.’

Voorbeeld van de oogst van een klein half jaar kennisdeling is het model dat ROC Mondriaan heeft ontwikkeld om een uitspraak te krijgen over de rechtmatigheid of doelmatigheid van een opleiding. Etman: ‘Als je kijkt naar macrodoelmatigheid kan dit betekenen dat sommige opleidingen straks niet meer door de mbo-instelling worden aangeboden. Dit heeft invloed op keuzes rond intensivering en verkorting, twee thema’s die de Focusgroep het eerst heeft aangepakt. Het Mondriaan-model kun je vergelijken met het ouderwetse Belastingdienstdiagram, waarbij je een vraag met “ja” of “nee” beantwoordt en afhankelijk van je antwoord bij een specifieke vervolgvraag belandt. We willen rondom dit model een workshop ontwikkelen.’ Een tweede voorbeeld –de 1000-urencalculator van het Graafschap College die die opleidingsteams helpt bij de intensivering van opleidingen – ligt nu op de bureaus van alle CvB’ers.

Met één Focusgroep operationeel en in ieder geval twee groepen in de startblokken, is er straks naar verwachting een staalkaart met best practices. ‘Het valt me op dat het gros van de scholen de maatregelen heeft geïntegreerd in de eigen
beleidslijnen’, vertelt Etman. ‘Het mooie daarbij is dat de onderwijsinstellingen steeds vanuit hun eigen visie denken. Niet het Actieplan, maar de eigen strategie is leidend. En van daaruit bepalen ze de aanpak en implementatie van de maatregelen uit Focus van Vakmanschap. Dat zie je ook terug in de 1000-urencalculator en het Mondriaan-model: je kunt zelf bepalen op welke criteria je toetst, waardoor het aansluit op je strategische visie en doelstellingen.’ Ook buiten de Focusgroepen stuit Etman op nuttige aanpakken. ‘Ik begeleid ook kwaliteitsprojecten op enkele mbo-instellingen. Verder zet ik in mijn functie als projectleider samen met MBO Diensten producten van MBO15 in de markt. We kunnen dus snel iets wat goed is landelijk beschikbaar maken.’

MBO15 organiseert i.s.w. OCW ook Focusbijeenkomsten. Meer info vind je op www.mbo15.nl/bijeenkomsten

Bron: de MBO•krant 22 (september 2012)

Harry Brink is opleidingsmanager ICT bij het Graafschap College. En het brein achter de 1000-urencalculator die gebaseerd is op de kaartenset van het Graafschap College. ‘Natuurlijk is het een handig hulpmiddel, maar het gaat om de achterliggende gedachte. Die 1000-urencalculator is maar een heel klein onderdeel in een hele reeks stappen.’ Met achterliggende gedachte doelt Brink op de keuzes die onderwijsinstellingen moeten maken om te voldoen aan de urennorm. ‘Zonder je onderwijsvisie uit het oog te verliezen.’

Vaart erin houden
De urencalculator laat in één oogopslag zien hoeveel uren er in totaal staan voor een opleiding, maar ook wat de minimale contact- en bpvtijd is. Dat is echter pas het begin. Brink: ‘Je kunt een mooie oplossing bedenken, maar die moet vervolgens uitvoerbaar zijn.’ De bedachte oplossing heeft consequenties voor het aantal lesuren en daarmee voor de inzet van docenten, de beschikbaarheid van lokalen, de roosters… ‘Het is een ingewikkeld proces dat echt veel tijd kost.’ Brink is er dan ook niet echt rouwig om dat de invoering een jaar is uitgesteld. ‘De druk is van de ketel. Toch moeten we nu niet stoppen, maar de vaart erin houden. Ook al weten we niet precies wat het nieuwe kabinet gaat doen. Ik zie  mensen nu in de wachtstand schieten. Dat is jammer.’

Twee kaarten uit de set

Creatieve scenario’s
Hoe is de ICT-opleiding van het Graafschap College te werk gegaan? Brink: ‘Tijdens een studiedag zijn docenten scenario’s gaan bedenken: hoe kunnen we het onderwijsprogramma zo inrichten dat we aan die urennorm voldoen en tegelijkertijd
de gewenste kwaliteit leveren? Het is mooi om te zien dat dit wel een zekere bewustwording oplevert en dat die gemiddelde 1000-urennorm aanzet tot veel creativiteit.’ Brink schetst een van de scenario’s: ‘Onze BPV-bedrijven met ICT-plekken dringen er op aan om pas in het tweede jaar stagiaires te sturen. Daarvoor hebben de studenten op dat moment nog te weinig kennis om een zinvolle invulling aan hun ICT-stage te geven. Maar we komen dan wel uren in het eerste leerjaar “te kort”. Nu zijn onze studenten de laatste twee weken van het schooljaar ontzettend weinig op school. Docenten hebben dan allerlei vergaderingen. Ideale periode voor studenten om zo’n tachtig uur maximaal door te brengen in de praktijk, en zo kennis te maken met het bedrijf waar ze het volgend leerjaar stage gaan lopen. Zo kunnen we het tekort aan bpv-uren dat we hebben opvullen.’

In de startblokken
Senior docent Ronald Wassink is een van de mensen die meedacht. ‘We doen dit overigens elk jaar: samen de koers bepalen en kijken wat we wel en niet gaan doen. Uiteindelijk zijn wij – de docenten – eigenaar van het  onderwijsprogramma. Wij leveren de ideeën en als ze goed zijn worden ze overgenomen.’ Brink kiest bewust voor deze aanpak: ‘Je moet niet te lang op managementniveau blijven hangen, maar het team zo vroeg mogelijk bij het (her) programmeren van de opleidingen betrekken. Anders werkt het gewoon niet.’ Het blijkt een effectieve aanpak. Dit jaar dus voor het eerst met de inzet van de 1000-urencalculator, de digitale versie van de kaartenset. ‘Anders verlies je op zo’n studiedag te veel tijd met rekenen.’ En er is geen tijd te verliezen. In december moet het voorlichtingsmateriaal voor de nieuwe studenten klaar zijn. Alle scholen hebben in oktober via MBO15 een kaartenset ontvangen.

Geïnteresseerd in de digitale urencalculator? Mail dan met Harry Brink: brh@graafschapcollege.nl

Bron: de MBO•krant 23 (november 2012)
 

‘Laatst hadden we een voorlichtingsavond. Zag je twee ouders, met een stralende dochter tussen hen in, voortdurend enthousiast jaknikken. “Dit is echt iets voor jou!”, ving ik op. Even later vertelden ze me dat ze lang hadden gehoopt dat er ook een kappersopleiding op niveau 1 zou komen. Hun dochter ging deze kans met beide handen aangrijpen…’ Aan het woord is Gea Staal, teamcoördinator AKA-jongeren bij ROC van Twente. Haar verhaal onderstreept waar het bij de entreeopleiding volgens ROC van Twente om draait: jongeren een mogelijkheid geven om toch opgeleid te worden voor een vakrichting die hen aanspreekt. ‘Ik ben blij met de keuzes die we hier intern hebben gemaakt’, vertelt Staal. ‘Dichtbij de andere niveaus, dichtbij de branche. Dan zien ze wat hun vak inhoudt en wat er straks op niveau 2 van hen verwacht wordt. Ze leren ook alvast de docenten kennen. Dat werkt stimulerend: we zien studenten die al na een half jaar doorstromen naar niveau 2!’

Beroepsbeeld
Ook de docenten zelf zijn blij met de komst van de AKA-studenten. ‘Het is erg leuk om les te geven aan deze doelgroep’, beaamt Edith Alte na, docent op de kappersopleiding. ‘Ze zijn heel direct, vol verwachting en enthousiast. Bovendien is bij het praktijkgedeelte het verschil tussen niveau 1 en 2/3 echt niet zo groot. Sommige studenten overschatten zelfs hun eigen kunnen: dat kan ik allang. Maar er komt echt meer bij kijken dan een beetje leuk doen met haar.’ ‘Bij de theorielessen zie je wel een duidelijk verschil’, voegt collega Anke Arkink toe. ‘Bij presentatie en planning hebben ze meer begeleiding nodig dan de hogere niveaus. Ook hebben ze vaak een te romantisch beroepsbeeld. In onze schoolkapsalon zien ze hoe het er in het echt aan toe gaat en kunnen ze vervolgens doelgericht aan de slag. Wij kunnen hen helpen de kans die ze krijgen te verzilveren.’

Die verzilvering gaat niet zonder slag of stoot: het is nu eenmaal een uitdagende doelgroep die vraagt om meer dan onderwijs alleen. Een startkwalificatie is zonder extra begeleiding een onhaalbare kaart, door problemen thuis of doordat hiervoor simpelweg de leercapaciteit ontbreekt. De specifieke doelgroep vraagt om een specifieke docent, beseffen Staal (voorheen ook docent), Altena en Arkink. ‘Je moet echt een relatie met deze jongeren opbouwen. Jij bent voor hen een zeer belangrijk persoon: jaren na hun opleiding houden ze je op de hoogte van hun loopbaan. Je moet dus diep gaan. Je ontkomt er ook niet aan af en toe op de hulpverlenerstoel te zitten’, stelt Staal. ‘Maar je moet hierin niet doorslaan; wij zijn er toch met name voor het onderwijs. We hebben ook minimaal 1.000 onderwijsuren staan en werken nauw samen met het sociale veld. Dat moet je steeds voor ogen houden, al is er altijd een grijs gebied.’

Hard werken
‘Verder moet je soms ook opvoedkundig optreden’, vult Altena aan. ‘Sommige jongeren hebben van huis uit nooit geleerd wat respect is. Of dat het goed is om ook eens iets voor een ander te doen. En ze nemen geen blad voor de mond. Maar aan de andere kant is het echt opvallend hoe bereid de niveau-1 studenten zijn om enorm hard te werken aan de geboden mogelijkheden. Want als geen ander weten ze dat het allemaal niet vanzelf gaat.’ ‘En als het dan even tegenzit, worden ze ineens erg onzeker’, vertelt Arkink. ‘Een meisje wilde laatst met haar opleiding stoppen. Ze had er totaal geen zin meer in, want ze kon het toch niet. Bleek ze in de kapsalon waar ze stage liep één klant geknipt te hebben die niet zo tevreden was. Terwijl het zelden voorkomt dat je al zo vroeg in je opleiding mag knippen. Dan moet je toch echt iets in je mars hebben. Dat hebben we haar ook verteld. Gelukkig is ze gebleven…’

Bron: de MBO•krant 23 (november 2012)

Het is altijd een ‘wow’-moment: de entree van de vestiging van ROC van Twente aan de Gieterij in Hengelo. Een voormalige fabriek is omgebouwd tot een prikkelende omgeving waar je maar al te graag je opleiding wilt volgen. Een gevoel dat enkele AKA-studenten van dit ROC zeker zullen onderstrepen. Hun technisch praktijklokaal werd afgekeurd,
waardoor ROC van Twente besloot de AKA-studenten voortaan les te geven in de praktijkruimte aan de Gieterij. De jongeren vergaapten zich aldus aan de simulatieopstellingen en de niveau-2 en -3 studenten die daar in de weer waren. Zorgen of het goed zou gaan als je drie niveaus mixt verdwenen snel. De AKA-studenten trokken de stofjas aan en voelden zich al snel thuis. Met alle positieve gevolgen van dien…

Erbij horen
‘Een eyeopener’, vertelt Marian Kroeze, directeur van het College voor Oriëntatie & Ontwikkeling en kernlid van het landelijke Platform Entreeopleiding. ‘We merkten dat AKA-studenten die een deel van hun programma volgen tussen niveau-2 en -3 studenten er echt bij willen horen en er alles aan doen om dat te tonen.’ ‘Dezelfde positieve ervaringen hebben we bij de opleidingen Kapper [zie het artikel hieronder], Beveiliging en Mode & Maatkleding’, voegt Jolien van Uden, beleidsadviseur bij de Dienst Onderwijs & Kwaliteitszorg, toe. ‘Daar hebben we het AKA-basisprogramma verbonden met een beroepsgericht programma. We zien nu meer studenten opstromen en minder studenten uitvallen.’

Scenario’s
De gezochte samenwerking tussen een aantal niveau-2 opleidingen en de AKA vormde een startpunt voor het Twentse scenario voor entreeopleidingen. ‘Het behouden van niveau-1 bij de branchegerichte Colleges was één van de  uitgangspunten bij de ontwikkeling van onze visie op de entreeopleiding’, vertelt Kroeze. ‘Een tweede uitgangspunt
was commitment bij alle Colleges: een gezamenlijke invulling voor een gezamenlijke aanpak. Vandaar dat we een werkgroep hebben opgezet met vertegenwoordigers van alle twaalf Colleges.’ ‘Vervolgens hebben we samen verschillende scenario’s besproken’, vult Van Uden aan. ‘Daarbij hebben we allerlei extremen – apart positioneren of juist niet, samenwerken of elk College voor zich – besproken. Bij elk scenario hebben we bekeken wat dit betekent voor de intake, het programma, de begeleiding, examinering et cetera. We hebben alle voors en tegens besproken. Stevige discussies. Maar uiteindelijk is er wel een scenario uitgekomen waar we allemaal achter staan. Dat zijn we nu concreet aan het uitwerken. Te beginnen bij de entreeopleiding voor BOL-studenten.’

Toegangspoort
‘Het was geen compromis’, aldus Kroeze. ‘We zaten dichter bij elkaar dan we voorheen dachten. Dit is volgens ons de beste manier om deze uitdagende groep richting de arbeidsmarkt te helpen. We nemen het woord “entree” letterlijk en
zien alle niveau-1 opleidingen als een toegangspoort. Hier krijg je een kans aangereikt om, met een tussenstap, straks toch naar niveau-2 te kunnen of de arbeidsmarkt te betreden. In een vakgebied dat je aanspreekt. Valt het toch tegen? Dan kun je switchen naar een andere opleiding. Alle entreeopleidingen zijn straks immers op dezelfde manier opgezet. Alleen het beroepsgerichte deel varieert. Het fijne is ook dat er bij onze niveau-1 opleidingen heel veel kennis en kunde is. Als we die bundelen, dan zijn onze niveau-1 studenten spekkoper. Tenminste, als er straks ook een kwalificatiedossier ligt dat past bij alle niveau-1 studenten. Bij deze jongeren moet je naast beroepsgericht ook erg doelgroepgericht denken. Er is geen kenniscentrum of BTG [Bedrijfstak Groep, red] die de specifieke doelgroep van de AKA vertegenwoordigt. Daar maak ik me wel zorgen over…’

Meer weten over de entreeopleiding? Ga dan naar http://mbo15.nl/node/327. Daar vind je de FAQ over deze maatregel.

Bron: de MBO•krant 23 (november 2012)